Ja, een krokodil heeft een tong, maar je kunt hem er niet mee zien spelen zoals een hond of een mens dat doet. De tong van een krokodil zit namelijk vastgegroeid aan de bodem van de bek en kan vrijwel niet bewegen. Dat maakt hem heel anders dan de tong die jij kent.
Waarom heeft een krokodil een tong die nauwelijks beweegt?
Bij de meeste dieren is de tong een flexibel spierorgaan dat helpt bij eten, proeven en slikken. Bij een krokodil is dat anders. De tong is over vrijwel de hele lengte vergroeid met de mondbodem. Dat betekent dat een krokodil hem niet kan uitsteken, niet kan rollen en ook niet kan gebruiken om voedsel naar de keel te sturen op de manier waarop een mens dat doet.
Dit heeft alles te maken met hoe een krokodil eet. Krokodillen kauwen hun voedsel niet. Ze bijten, scheuren stukken vlees af en slikken die in grote stukken door. Voor dat eetpatroon heb je geen beweeglijke tong nodig. De evolutie heeft de tong dan ook niet verder ontwikkeld als een bewegend gereedschap, maar eerder als een vast onderdeel van de bek.
Wat doet de tong van een krokodil dan wél?
Hoewel de tong nauwelijks beweegt, is hij niet nutteloos. Op de tong van een krokodil zitten speciale zoutklieren. Deze klieren scheiden zout uit het lichaam uit, vergelijkbaar met hoe mensen zweten. Dat is handig voor dieren die veel tijd in zout of brak water doorbrengen. Zo houdt een krokodil de zoutbalans in zijn lichaam op peil.
Krokodillen hebben ook smaakpapillen op hun tong, net als mensen. Ze kunnen dus proeven, al is hun smaakzin waarschijnlijk minder verfijnd dan die van zoogdieren. Wetenschappers denken dat krokodillen gevoelig zijn voor zout, zuur, bitter en zoet, maar hun tong is geen fijn instrument voor het verkennen van voedsel.
Heeft een krokodil een tong die je kunt zien?
Als je een krokodil met open bek ziet liggen, kijk je eigenlijk al recht op zijn tong zonder dat je dat misschien doorhebt. De tong ligt plat op de bodem van de onderkaak en is breed en licht van kleur. Hij valt niet op, omdat hij niet omhoogkomt of beweegt. Veel mensen zien hem over het hoofd en denken dat krokodillen helemaal geen tong hebben.
Dit is dus een groot verschil met bijvoorbeeld een slang, die een lange, gespleten tong voortdurend in en uit de bek steekt. Of met een kat, die zijn tong gebruikt om zichzelf te wassen. Bij een krokodil blijft de tong op zijn vaste plek.
Krokodil versus alligator: zit er verschil in de tong?
Krokodillen en alligators lijken sterk op elkaar, maar ook hier zit een klein verschil. Beide hebben een vaste, niet-uitsteekbare tong. De zoutklieren op de tong zijn bij krokodillen actiever dan bij alligators. Alligators leven vaker in zoet water en hebben minder behoefte aan zoutuitscheiding via de tong, al hebben ze de klieren wel. Krokodillen gebruiken ze meer actief.
Kortom: een krokodil heeft wel degelijk een tong, maar het is een stille, vaste structuur die voornamelijk dient voor zoutregulatie en niet als bewegelijk hulpmiddel bij het eten. Wie een krokodil zijn tong wil zien uitsteken, wacht tevergeefs.
